Wie is Nathalie Toisuta en hoe is deze herdenking tot stand gekomen?

20 september 2021

'Laat jezelf kennen' was het advies van iemand die ik zeer hoog acht. Ik heb lang gedacht dat wie ik ben niet interessant is omdat het over de herdenking moet gaan. Maar ik volg dit advies nu toch op. Ik ben Nathalie Toisuta en ik ben opgegroeid in een Molukse gemeenschap in Elst, Gelderland. Mijn eerste jaren verbleef ik in het Molukse kamp Snodenhoek. Ik heb een Molukse vader en een Nederlandse moeder. Ik ben vaak in de fotoarchieven op zoek gegaan naar foto's van dit kamp, omdat ik graag mijzelf, of mijn ouders, terug wilde vinden. Ik vermoed dat iedereen ergens wel beelden van die bijzondere situatie terug wil zien. In elk geval ben ik me er altijd van bewust geweest, en tot op de dag van vandaag gebleven, dat ik onderdeel ben van die bijzondere situatie en het Molukse volk.

Ik heb tot mijn 18e in Elst gewoond in een Molukse wijk. Op school had ik een aantal Molukse vrienden waaronder mijn hartsvriendin, een Moluks meisje en net als ik halfbloed. Onze moeders hadden ook samen op het kamp gewoond en wij beiden zijn daar geboren en brachten daar de eerste jaren van ons leven door. Door te wonen in de wijk met om ons heen alleen maar Molukse buren kregen wij elke verjaardag, elke belijdenis, trouwerij en begrafenis mee.

Mijn vader werkte bij Defensie en hij werd op zijn 60ste uitgezonden als oudste militair die op missie ging naar Bosnië. Op zijn eigen verzoek. Hij wilde een bijdrage leveren. Dat was een angstige tijd omdat hij daar ook zat tijdens 9/11 en er overal paniek was. Maar tegelijkertijd was ik wel ontzettend trots op het feit dat mijn vader op oudere leeftijd een bijdrage wilde leveren aan mensen die getroffen waren door oorlog.

Ik verhuisde naar Hilversum omdat ik werkzaam was bij Veronica, een omroep waar ik waanzinnig veel heb mogen leren en heel veel programma's heb mogen maken omdat mensen in mij geloofden. Ik heb veel geluk gehad in mijn leven en voel me een gezegend mens. Want ik heb inmiddels mijn eigen mediabedrijf waarvan ik directeur en eigenaar ben en waar wij hele mooie dingen mogen maken. Ik maak bijvoorbeeld al ruim 20 jaar bijna alle War Child documentaires en heb daarvoor heel veel oorlogsgebieden bezocht. Daar kun je alleen maar heel stil van worden als je ziet hoe oorlog complete samenlevingen verwoest en mensen machteloos achterlaat met fysieke en mentale wonden. Ik heb heel, heel veel oorlogskinderen ontmoet en heb hen mogen interviewen. Ook heb ik workshops mogen geven aan kindsoldaten, wat een wereld ervaring was.

Al deze ervaring en deze reizen vormen de impuls om mij in te zetten voor herdenkingen om oorlogen te voorkomen. Ik werkte inmiddels ook voor het Nationaal Comité 4 en 5 mei waarvoor ik de de content op de bevrijdingsfestivals produceerde. Uiteindelijk heb ik samen met een collega een nieuwe herdenking bedacht, genaamd: Ereveld Vol Leven. Een herdenking waarbij het leven letterlijk en figuurlijk voorop staat. Vanuit die gedachte is de overkoepelende organisatie ontstaan ‘Herdenken Vol Leven’. Met deze organisatie proberen wij herdenkingen te realiseren waarin herdacht wordt vanuit de gedachte dat het leven hier-en-nu betekenisvol is.

Vanuit die gedachte is ook het idee voor de herdenking van 7 oktober in Rotterdam ontstaan. Hoe en waarom deze is ontstaan wordt uitgebreid toegelicht in het document met de meest gestelde vragen onder het kopje Wat houdt de andere aankomst in?

Nathalie

< Ga terug

Previous
Next

Deel een taboe

Aanmelden Nieuwsbrief

Via onze nieuwsbrief wordt u op de hoogte gehouden van de laatste ontwikkelingen rondom de Reizende Tentoonstelling.